Iστορία της Κύπρου

Προσπαθώντας να συμπεριλάβω την ιστορία της Κύπρου σε ένα πίνακα, σκέφτηκα ότι το χαρακτηριστικό θα ήταν η θρησκευτική επίδραση που άφηναν πίσω τους οι εκάστοτε κατακτητές της καθώς και η απεικόνιση των πολέμων που επικράτησαν ανά τους αιώνες. Μια μακραίωνη ιστορία γεμάτη πολέμους και κατακτήσεις.

Ο ένας κατακτητής διαδεχόταν τον άλλο και ο λαός να υπομένει και να ελπίζει ότι ο επόμενος κατακτητής θα ήταν καλύτερος από τον προηγούμενο. Όμως αυτό δεν μπορούσε να γίνει και ο προ τελευταίος κατακτητής έμελλε να είναι και ο χειρότερος για την ιστορία και το μέλλον της Κύπρου. Η Οθωμανική κατάκτηση αποδείχτηκε η χειρότερη γιατί είχε σαν αποτέλεσμα την εισβολή του 1974 και την κατοχή του 38% του νησιού.

Η ιστορία του ελληνικού πολιτισμού έχει αλλοτριωθεί, καταστραφεί και κατακτηθεί από τον Τούρκικο εισβολέα που προσπαθεί να τον αλλοιώσει και να τον εξαλείψει και να επιβάλει τον δικό της πολιτισμό αγνοώντας την ιστορία χιλιάδων χρόνων πολιτισμού. Είναι λυπηρό για ένα τόπο να βλέπει να χάνεται η ιστορία του και ο πολιτισμός του και γι αυτό θέλησα με τον τρόπο μου να απεικονίσω έστω και μέσω της τέχνης μια σύντομη οπτική αναδρομή προς το παρελθόν και την ιστορία της Κύπρου.

Χρονολογικά αρχίζοντας βλέπουμε (κάτω δεξιά) ένα σύμβολο σκαλισμένο σε πέτρα το σύμβολο της γονιμότητας (της Θεάς Γης) που βρέθηκε στον Οικισμό της Χοιροκοιτίας, κατά την νεολιθική εποχή.

Πίσω ακριβώς αναπαρίσταται η Θεά Αστάρτη, με πρόσωπο πουλιού να κρατάει στην αγκαλιά της ένα παιδί. Είναι μια Φοινικική Θεά η οποία λατρευόταν κατά την 4η περίπου χιλιετία και ήταν πιθανόν η θεά της γονιμότητας και του κυνηγίου.

Δίπλα και παράλληλα έχουμε την Θεά με τα ανασηκωμένα χέρια η οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη τι ακριβώς συμβόλιζε

Το 3.000 π.χ περίπου έχουμε αντικατάσταση της Θεάς Αστάρτης με το σταυρόσχημο ειδώλιο του Πωμού (αριστερά) σύμβολο και αυτό της γονιμότητας και χαρακτηριστικό της Μητριαρχικής κοινωνίας.

Σταδιακά αρχίζει το τέλος της μητριαρχικής περιόδου και έχουμε την δημιουργία διαφόρων αρσενικών Θεών όπως αυτόν που κάθεται σε θρόνο και έχει κέρατα (πίσω δεξιά). Πιστεύεται ότι ήταν ο Θεός ΄Αρης ή κάποιος σπουδαίος βασιλιάς.

Δίπλα και πάλι απεικονίζεται ο Κερασφόρος Θεός από την Έγκωμη που ανήκει στην ύστερη εποχή του χαλκού του 12ου αιώνα π.χ. Θεωρείται ότι ήταν ο Θεός του εμπορίου.

Δίπλα απεικονίζεται ο Θεός με όψη λιονταριού με καθαρά Αιγυπτιακή επίδραση και ο οποίος ανευρέθει στη αρχαία Αμαθούντα.

Η λατρεία της Θεάς Αφροδίτης άρχισε από το 3000π.χ στην Παλαίπαφο χωρίς όμως αποδείξεις για την συνεχή λατρεία της.Το άγαλμα (κάτω δεξιά) είναι της Θεάς Αφροδίτης των Σόλων 1ο αιώνας π.χ που ήταν σύμβολο της ομορφιάς και του έρωτα.

Αργότερα έχουμε την επικράτηση των δώδεκα Θεών του Ολύμπου. Ταυτόχρονα με την Θεά Αφροδίτη έχουμε τον Θεό Δία (κάτω στο κέντρο) σαν πατέρα όλων των Θεών.

Επίσης έχουμε τον Απόλλωνα Υλάτη (πάνω στο κέντρο) Θεό του φωτός, της μουσικής, και των δασών.

Η λατρεία των δώδεκα Θεών του Ολύμπου άρχισε σταδιακά να αντικαθίσταται από την Χριστιανική Θρησκεία.

Η Φραγκοκρατία ήταν ένα δείγμα της επικράτησης του χριστιανισμού στο νησί και το Αββαείο του Πελλαπαϊς (κάτω αριστερά) ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια.

Η εκκλησία της Παναγίας της Ασίνου, κτίσμα του 1099 μ.χ αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα της επικράτησης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Κύπρο.

Στο κέντρο του πίνακα έχουμε μια σύγχρονη χριστιανική εκκλησία (ένα δείγμα η εκκλησία του Αγίου Ανδρονίκου στο Λιοπέτρι) και το κανόνι να την διαχωρίζει από το Μουσουλμανικό Τέμενος της Χάλα Σουλτάν Τεκκέ στην Λάρνακα, και να αποτελεί τάχα την αιτία διαχωρισμού των λαών.

Αυτή είναι η ιστορία της Κύπρου που εξ αιτίας των διαφόρων κατακτητών της, είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και να λατρέψει πολλούς και διαφορετικούς Θεούς, οι οποίοι όμως δεν την προστάτεψαν ούτε από τους πολέμους ούτε από την αδικία.

Αμμόχωστος

Κερύνεια

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

ΕΙΚΟΣΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ

ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ

ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ

ΑΓΟΡΑΣΕ ΕΝΑ ΠΙΝΑΚΑ

ΚΑΙ ΣΩΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ

80%ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ

ΘΑ ΔΙΝΕΤΑΙ  ΓΙΑ ΤΑ

ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Επιστροφή στην αρχή ^